O bezdechu sennym

Bezdech senny z chrapaniem ma wpływ na jakość naszego życia, może być przyczyną licznych groźnych schorzeń i powikłań chorobowych: nagły zgon w nocy, zaburzenia rytmu serca, zawał serca czy udar mózgu. Zaburzenia koncentracji, mniejsza wydajność nauki i pracy, zmęczenie i senność w czasie dnia powodują frustrację , nasilają stres. Dochodzi do kilkukrotnego wzrostu ryzyka spowodowania wypadku przez kierowców cierpiących na zaburzenia snu. Nie rozpoznany problem bezdechu sennego i brak skutecznej terapii nasila inne groźne współistniejące choroby: zespół metaboliczny (otyłość, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca), pogarsza efekty ich leczenie.

Jesteś zmęczony, senny, najbliżsi mówią że chrapiesz, a sen nie daje Ci wypoczynku. Gdy dodatkowo obserwowane są przerwy w oddychaniu trwające dłużej niż 10 sekund wysoce prawdopodobny jest groźny dla naszego życia zespół bezdechu we śnie. Również: poranne bóle głowy, zaburzenia koncentracji uwagi, trudna do opanowania senność w ciągu dnia, obfite pocenie się w nocy, częste oddawanie moczu w nocy powinny skłonić do podjęcia decyzji o konsultacji.

Leczenie

Złotym standardem leczenia zespołu bezdechu we śnie jest oddychanie powietrzem pod dodatnim ciśnieniem w nocy (proteza powietrzna tzw. aparat typu cpap, auto-cpap lub bi-pap). Konieczne jest również leczenie wspomagające: leczenie zabiegowe przy współistniejących zaburzeniach anatomicznych-otolaryngolog. U chorych z nadwagą konieczna jest redukcja masy ciała.

Wskazaniem do leczenia OBS jest stwierdzenie choroby o umiarkowanym (AHI 15-30) lub ciężkim (AHI > 30) nasileniu niezależnie od intensywności objawów dziennych i powikłań. Chorzy z łagodną postacią choroby (AHI 5-15) ze współistniejącymi powikłaniami sercowo-naczyniowymi, depresją lub nasiloną sennością dzienną również powinni rozpocząć leczenie.

Leczenie OBS rozpoczyna się od zmiany nawyków żywieniowych. Zmniejszenie masy ciała u chorych na OBS powoduje obniżenie wskaźnika AHI i poprawia utlenowanie krwi chorych w nocy. U chorych z łagodną postacią choroby schudnięcie może spowodować jej ustąpienie. Chory powinien unikać alkoholu, środków uspokajających i nasennych, które zmniejszają napięcie mięśni gardła i sprzyjają pojawieniu się bezdechów. Występowaniu bezdechów sprzyja spanie w pozycji na wznak. Wymuszenie pozycji ciała, tak, aby chory spał na boku lub brzuchu powoduje zmniejszenie objawów nieporządanych.

W Polsce aparat CPAP jest częściowo refundowany przez NFZ (raz na 5 lat, obecnie w kwocie 1890zł). CPAP jest dobrze tolerowany przez około 80% chorych. Takie leczenie lepiej tolerują osoby z ciężką postacią choroby, ponieważ odczuwają większą poprawę jakości życia.

Pacjent, u którego rozpoznano obturacyjny bezdech śródsenny jest kierowany na test snu-celem dopasowania odpowiedniej maski i ustawienia prawidłowych, optymalnych ciśnień aparatu C-PAP. Ciśnienie terapeutyczne aparatu ustala się za pomocą aparatu auto-CPAP, po kilku dniach adaptacji do leczenia.

Dopasowanie protezy powietrznej odbywa się podczas kilku nocy w domu – w czasie których na bieżąco przez lekarza specjalistę jest monitorowane i dostosowywane ciśnienie indywidualnie do każdego chorego. W zależności od ciężkości jego schorzenia i tolerancji leczenia. Dzięki stosowanemu leczeniu objawy bezdechu ustępują. Pacjent całą noc śpi w specjalnej masce. Rano aparat jest odłączany. Z wynikiem badania i raportem terapii pacjent ma spotkanie ze specjalistą diagnostyki i terapii snu. Omówione są wyniki. Chory otrzymuje zalecenia i wytyczne z całościowym planem co do właściwego ustawienia parametrów protezy powietrznej i dalszego procesu leczenia.